Ό,τι φεύγει επιστρέφει...

Τι είναι η "παρόρμηση της αμοιβαιότητας"

Μια ενδιαφέρουσα ιστορία είχε δημοσιευτεί στη βρετανική εφημερίδα "Telegraph". Αφορούσε σε ένα φυλακισμένο που εφεσίβαλε την πειθαρχική ποινή που του είχε επιβληθεί επειδή είχε μιλήσει σε ένα δεσμοφύλακα χρησιμοποιώντας το επίθετό του χωρίς την προσφώνηση "Κύριος".

Όπως έγινε γνωστό, όταν ο δεσμοφύλακας ζήτησε από το φυλακισμένο να τον προσφωνήσει κατάλληλα, εκείνος απάντησε "Εσύ δεν με αποκαλείς Κύριο, γιατί να σε αποκαλέσω εγώ;" Ανεξάρτητος επίτροπος συνηγόρησε υπέρ του φυλακισμένου αποφαινόμενος ότι δεν έπρεπε να κατηγορηθεί για πειθαρχικό παράπτωμα.

Η ιστορία αυτή επιδεικνύει ένα θεμελιώδη νόμο στην κοινωνική ψυχολογία, ο οποίος προβλέπει ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζεις κάποιον θα επηρεάσει σημαντικά τον τρόπο που εκείνος θα αντιδράσει απέναντί σου. Η συμπεριφορά που εκπέμπεις συνήθως επιστρέφει σε σένα - σαν μπούμερανγκ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο δεσμοφύλακας δεν αποκάλεσε το φυλακισμένο "Κύριο" και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αισθανθεί ο φυλακισμένος την ισχυρή παρόρμηση να απαντήσει με τον ίδιο τρόπο. Η ενστικτώδης αυτή ροπή ονομάζεται "παρόρμηση της αμοιβαιότητας". Ό,τι φεύγει επιστρέφει! Ή, για να χρησιμοποιήσουμε κάποιες άλλες γνωστές ρήσεις που περιγράφουν την ουσία της παρόρμησης αυτής, "Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις" και "Οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος".

Ο ψυχολόγος Peter Quarry είναι γνωστός σύμβουλος διαχείρισης της απόδοσης. Για οκτώ χρόνια συμμετείχε ως συνεργάτης σε θέματα ψυχολογίας στην τηλεοπτική εκπομπή "Good Morning Australia" και εμφανίζεται σε περισσότερες από 200 εκπαιδευτικές ταινίες. Μία από αυτές είναι και η ταινία Μπούμερανγκ που επιδεικνύει με γλαφυρό τρόπο τη δύναμη της "παρόρμησης της αμοιβαιότητας" και διατίθεται με ελληνικούς υποτίτλους από την PANOPTRON.

Γιατί θα πρέπει να μάθουμε για την "παρόρμηση της αμοιβαιότητας";

Όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι πλήρως εξοικειωμένοι με την "παρόρμηση της αμοιβαιότητας" και τις συνέπειές της. Ας εξηγήσουμε γιατί.

Μόλις κατανοήσουμε πώς λειτουργεί η "παρόρμηση της αμοιβαιότητας", αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι η συμπεριφορά μας έχει σημαντικό αντίκτυπο στη συμπεριφορά των ανθρώπων που μας περιβάλλουν. Αυτό είναι κάτι που οι περισσότερο δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται. Βλέπουν ότι υπάρχουν δύστροποι πελάτες, αδιάφοροι υπάλληλοι, μη συνεργάσιμοι συνάδελφοι ή απότομοι προϊστάμενοι αλλά δεν συνειδητοποιούν ότι πολλοί από αυτούς τους τρόπους συμπεριφοράς των άλλων είναι αντιδράσεις στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται οι ίδιοι.

Για να χρησιμοποιήσουμε την παρομοίωση του μπούμερανγκ, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται ότι πολλά από τα μπούμερανγκ που δέχονται είναι τα ίδια που εκείνοι πέταξαν νωρίτερα. Ή, για να το θέσουμε διαφορετικά, οι περισσότεροι βλέπουν τον εαυτό τους ως τα άτυχα θύματα δύσκολων ανθρώπων και καταστάσεων. Δεν συνειδητοποιούν ότι η δική τους συμπεριφορά παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία αυτών των δύσκολων ανθρώπων και καταστάσεων.

Επομένως, η πρώτη σημαντική συνεπαγωγή της "παρόρμησης της αμοιβαιότητας" είναι ότι, αντί να παραπονούμαστε για τη συμπεριφορά των άλλων, πρέπει να εξετάσουμε καλά τη δική μας συμπεριφορά. Πώς όμως μπορούμε να αυξήσουμε την αυτεπίγνωσή μας; Πώς μπορούμε να μάθουμε για τα μπούμερανγκ που εκτοξεύουμε; Πώς μπορούμε να ανακαλύψουμε πώς μας βλέπουν οι άλλοι;

Πολλοί οργανισμοί χρησιμοποιούν συστήματα κυκλικής αξιολόγησης (360-degree feedback). Άλλοι χρησιμοποιούν διαφορετικά συστήματα που επιτρέπουν στους ανθρώπους να αξιολογούν τις δικές τους δεξιότητες και να λαμβάνουν σχόλια από τρίτους. Αυτό που έχει συχνά το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι οι διαφορές ανάμεσα στον τρόπο που βαθμολογεί κάποιος τις δεξιότητές του και στον τρόπο που βαθμολογούν τις ίδιες δεξιότητες άλλοι άνθρωποι. Αυτά τα "τυφλά σημεία" είναι ευκαιρίες για το άτομο να αυξήσει την αυτεπίγνωσή του και να βελτιώσει την επίδραση που έχει στους άλλους.

Ένας άλλος αμεθόδευτος και άτυπος τρόπος που μπορεί να φανεί χρήσιμος είναι να ζητά κανείς τα σχόλια των άλλων. Απλώς και μόνο διερευνώντας την πιθανότητα ότι η δικής μας συμπεριφορά μπορεί να επηρεάζει τον τρόπο που μας φέρονται οι άλλοι, πραγματοποιούμε ένα θαυμάσιο βήμα για να γνωρίσουμε τα μπούμερανγκ που φεύγουν από εμάς, π.χ. "Πιστεύεις ότι η Μαρία φέρεται έτσι εξαιτίας κάποιου πράγματος που κάνω εγώ;"

Μόλις γνωρίσουμε τα μπούμερανγκ που πετάμε, έχουμε τη δύναμη να επιλέξουμε τα κατάλληλα. Αυτός είναι εξαιρετικά αποτελεσματικός τρόπος για να επηρεάσουμε τη συμπεριφορά των άλλων. Η ακόλουθη ιστορία αποτελεί καλό παράδειγμα:

Ο ταξιτζής και η "παρόρμηση της αμοιβαιότητας"

Ο ψυχολόγος Peter Quarry διηγείται την ακόλουθη πραγματική ιστορία:

Έτυχε να πάρω ταξί από το αεροδρόμιο μετά από 24ωρη πτήση. Ο ταξιτζής δεν ήταν καθόλου φιλικός, ήταν σχεδόν αγενής. Δεν με βοήθησε με τις αποσκευές μου. Έβριζε άλλους οδηγούς. Ήταν πολύ κακότροπος. Καθόμουν στα πίσω καθίσματα και ένιωθα να αντιδρώ αρνητικά απέναντί του. Δεν μου άρεσε ο ίδιος ούτε και η στάση του.

Εκείνος, λοιπόν, πετούσε αρνητικά μπούμερανγκ και ένιωθα τον έντονο πειρασμό να του πετάξω ένα ίδιο μπούμερανγκ και εγώ.

Τότε σκέφτηκα, "Ας δούμε αν μπορώ να τον μεταστρέψω. Αντί να αντιδράσω απλώς στα αρνητικά του μπούμερανγκ, να επιλέξω να του πετάξω ένα θετικό." Ο ταξιτζής μόλις είχε ανεβάσει λίγο την ένταση του ραδιοφώνου, ενώ έπαιζε ένα παλιό τραγούδι των Bee Gees. Έτσι του είπα, "Σου αρέσουν βλέπω οι Bee Gees. Καταπληκτικό συγκρότημα, δεν είναι;"

Πώς νομίζετε ότι αντέδρασε; Άρχισε να μιλά για την αγάπη του για αυτό το συγκρότημα και για τη μουσική γενικά. Μέσα σε λίγα λεπτά, είχαμε αρχίσει μια καταπληκτική συζήτηση για τη μουσική των δεκαετιών 1970 και 1980. Όταν φθάσαμε στο σπίτι μου, ο ταξιτζής βγήκε γρήγορα από το ταξί, με βοήθησε με τις αποσκευές μου και μου αποχαιρέτισε εγκάρδια.

Τι είχα κάνει που έφερε αυτή την εντυπωσιακή αλλαγή; Είναι απλό. Δεν αντέδρασα στην αρνητική συμπεριφορά του. Αντιθέτως, επέλεξα να πετάξω ένα θετικό μπούμερανγκ, κι έτσι τον μετέστρεψα.

Επομένως, η πραγματική δύναμη της εξοικείωσης με την "παρόρμηση της αμοιβαιότητας" είναι ότι μπορούμε να επιλέξουμε τα μπούμερανγκ που πετάμε στους άλλους. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να επηρεάσουμε δραστικά τη δική τους συμπεριφορά απέναντι σε εμάς.

Αν λοιπόν εργάζεστε στην εξυπηρέτηση πελατών και θέλετε οι πελάτες σας να είναι ευγενικοί και όχι αγενείς, βεβαιωθείτε ότι εσείς είστε ευγενικοί και όχι αγενείς. Αν δεν το κάνετε εσείς, δεν θα το κάνουν και εκείνοι.

Αν είστε διευθυντής ή ηγέτης μιας ομάδας και θέλετε οι άνθρωποί σας να σας ακούνε, βεβαιωθείτε ότι τους ακούτε εσείς. Αν δεν ακούτε εσείς, δεν θα ακούσουν και εκείνοι.

Αν εργάζεστε ως μέλος μιας ομάδας και θέλετε οι άλλοι να σας βοηθούν και να σας στηρίζουν, φροντίστε να δώσετε εσείς το σωστό παράδειγμα.

Συμπέρασμα

Η "παρόρμηση της αμοιβαιότητας" είναι βαθιά εμφυτευμένη μέσα σε όλους μας. Η εξοικείωση με τις συνέπειές της μπορεί να μας βοηθήσει όλους, όπου κι αν εργαζόμαστε και όποια κι αν είναι η θέση μας, να επιλέγουμε τη συμπεριφορά μας. Με τον τρόπο αυτό, μπορούμε να επηρεάσουμε τους ανθρώπους γύρω μας ώστε να συμπεριφέρονται και εκείνοι με θετικό τρόπο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα μπούμερανγκ που εκτοξεύουμε, είτε καλά είτε κακά, επιστρέφουν σε εμάς. Η "παρόρμηση της αμοιβαιότητας" αποτελεί κομμάτι αρχαίας σοφίας που πολλοί έχουν λησμονήσει στη σημερινή, υποτιθέμενα προηγμένη, εποχή. Ας βεβαιωθούμε ότι εμείς δεν τη ξεχνάμε!

Η εκπαιδευτική ταινία "Μπούμερανγκ", που επιδεικνύει με γλαφυρό τρόπο τη δύναμη της "παρόρμησης της αμοιβαιότητας", διατίθεται με ελληνικούς υποτίτλους από την PANOPTRON. Δείτε αναλυτικά στοιχεία και απόσπασμα της ταινίας

Η δύναμη της συμπεριφοράς

Ο τρόπος με τον οποίο επιλέγουν να συμπεριφερθούν οι άνθρωποι του οργανισμού σας απέναντι σε πελάτες ή συναδέλφους μπορεί να αποβεί καθοριστικός. Η εκπαιδευτική ταινία "Οι ματιές που σκοτώνουν" εξετάζει τη δύναμη της συμπεριφοράς και προτείνει κατευθυντήριες γραμμές για τη διασφάλιση επιτυχημένων επαγγελματικών σχέσεων.

Οι επιχειρήσεις διαθέτουν τρεις συντελεστές παραγωγής: τη γη, την εργασία και το κεφάλαιο. Αν λείψει οποιοσδήποτε από αυτούς, η επιχείρηση δεν είναι δυνατό να λειτουργήσει. Από τους τρεις συντελεστές, η εργασία παραμένει ο πιο σημαντικός επειδή ελέγχει τους άλλους δύο. Η ποιότητα της εργασίας - ή, με άλλα λόγια, οι άνθρωποι - είναι η μεταβλητή που καθορίζει αν λαμβάνονται οι ορθές αποφάσεις σε οποιονδήποτε οργανισμό.

Ας ξαναδούμε την λέξη "μεταβλητή". Πρόκειται για χαρακτηριστικό του καθενός μας. Κάποιες μέρες νιώθουμε καλά, κάποιες άλλες όχι και τόσο καλά. Αυτό επηρεάζει τη συμπεριφορά μας - τον τρόπο που αλληλεπιδρούμε με άλλους και τον τρόπο που μας βλέπουν οι άλλοι..

Εφόσον η συμπεριφορά μας στους συναδέλφους και τους πελάτες μας είναι άψογη, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Φερόμαστε καλά σ’ αυτούς και αυτοί ανταποκρίνονται. Τα προβλήματα προκύπτουν όταν η συμπεριφορά μας απέναντι σε άλλους δεν είναι θετική. Τότε τους αντιμαχόμαστε και μας αντιμάχονται κι εκείνοι.

Η κλασική και παγκοσμίως δημοφιλής εκπαιδευτική ταινία της Video Arts "Οι ματιές που σκοτώνουν" εξετάζει αυτόν τον τομέα ανθρώπινης αλληλεπίδρασης και προτείνει ορισμένες θετικές κατευθυντήριες γραμμές για τη διασφάλιση αρμονικών σχέσεων. Τα μηνύματα της ταινίας είναι εξίσου σημαντικά για ανθρώπους που εργάζονται σε γραφεία, καταστήματα, ξενοδοχεία, δημόσιες υπηρεσίες ή νοσηλευτικά ιδρύματα. Η ταινία διατίθεται σε ελληνική έκδοση από την PANOPTRON.

Δείτε αναλυτικά στοιχεία και απόσπασμα της ταινίας

Η φαντασία είναι πιο σημαντική από τη γνώση

“Όταν ένας διακεκριμένος αλλά ηλικιωμένος επιστήμονας δηλώνει ότι κάτι είναι δυνατό, είναι σχεδόν βέβαιο πως έχει δίκιο. Όταν δηλώνει ότι κάτι είναι αδύνατο, το πιο πιθανό είναι πως κάνει λάθος.”

Πρώτος νόμος του Άρθουρ Κλαρκ

Τι σχέση έχουν τα παραπάνω με τον κόσμο των επιχειρήσεων; Διαβάστε το ακόλουθο:

“Τα επόμενα Χριστούγεννα το iPod θα είναι τελειωμένη ιστορία.”

Την παραπάνω δήλωση έκανε τον Φεβρουάριο 2005 ο Sir Alan Michael Sugar, δημιουργός των υπολογιστών Amstrad και μετέπειτα σύμβουλος του βρετανού πρωθυπουργού Gordon Brown. Ο Sir Alan έκανε λάθος 174 εκατομμύρια φορές - όσες και τα iPod που πουλήθηκαν εκείνη τη χρονιά! Είναι ένας από τους φωστήρες - ανάμεσά τους και ο Bill Gates της Microsoft - που εμφανίζονται στους ανεπίσημους καταλόγους με τις πιο αποτυχημένες τεχνολικές προβλέψεις όλων των εποχών.*

Όσον αφορά στην καινοτομία, λοιπόν, ας έχουμε στο νου τη φράση του Albert Einstein:

“Η φαντασία είναι πιο σημαντική από τη γνώση.”

* Μπορείτε να δείτε κάποιους καταλόγους με τις χειρότερες προβλέψεις για την τεχνολογία στις ακόλουθες διευθύνσεις:

www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-1093470/Next-Christmas-iPod-kaput-How-Sir-Alan-Sugar-got-wrong-174million-times--webs-worst-predictions.html
www.scientificamerican.com/article.cfm?id=pogue-all-time-worst-tech-predictions
www.informationweek.com/news/galleries/global-cio/interviews/229218884
www.t3.com/features/techs-worst-predictions
www.pcworld.com/article/155984/the_7_worst_tech_predictions_of_all_time.html

Δέκα αλήθειες για τις συσκέψεις

Οι συσκέψεις συχνά συνδέονται με πλήξη, απογοήτευση και σπατάλη πολύτιμου χρόνου. Κι όμως, αποτελούν αναντικατάστατο μέσο ομαδικής σκέψης και λήψης αποφάσεων.

• Οι συσκέψεις αποτελούν πολύτιμο και αναντικατάστατο εργαλείο επικοινωνίας, επίλυσης προβλημάτων και λήψης αποφάσεων.
• Οι κακές συσκέψεις αποτελούν έναν από τους κύριους παράγοντες σπατάλης χρόνου μέσα σε έναν οργανισμό.
• Οι συσκέψεις προάγουν την ομαδική εργασία μέσα στον οργανισμό.
• Οι κακές συσκέψεις δημιουργούν αντιμαχίες και αποξένωση ανάμεσα στους ανθρώπους.
• Οι καλές συσκέψεις αφήνουν στους ανθρώπους μια αίσθηση σκοπού και το αίσθημα ότι κάτι έχουν επιτύχει.
• Οι κακές συσκέψεις αφήνουν τους ανθρώπους απογοητευμένους, εκνευρισμένους και αποξενωμένους.
• Η διεξαγωγή συσκέψεων αποτελεί δεξιότητα που μπορεί κανείς να διδαχθεί. Δεν πρόκειται για χάρισμα αλλά για τεχνική.
• Οι συσκέψεις μέσα σε έναν οργανισμό συγκαλούνται και διευθύνονται συνήθως από ανώτερα διοικητικά στελέχη που δεν διαθέτουν κατάλληλη εκπαίδευση - και ούτε καταδέχονται τώρα πια να επιμορφωθούν σε τέτοια... "entry-level" θέματα.
• Όσοι διεξάγουν κακές συσκέψεις, δεν βελτιώνονται με την εμπειρία.
• Αντίθετα, μεταδίδουν τις κακές τους συνήθειες στους ανθρώπους που συμμετέχουν στις συσκέψεις τους.

Μήπως είναι καιρός να εξετάσετε την εκπαιδευτική ταινία Απερίσκεπτες συσκέψεις για το επόμενο εκπαιδευτικό σας πρόγραμμα;

Είστε βέβαιοι ότι αυτό που κάνετε είναι πράγματι Διαχείριση του Χρόνου;

Άλλο διεκπεραίωση και άλλο διαχείριση

Ας υποθέσουμε ότι σημειώνετε κάπου - στο "smartphone" ή στο κινητό σας τηλέφωνο, στον υπολογιστή σας ή σε κάποιο απλό χειρόγραφο κατάλογο - τα έξοδα που πρέπει να πραγματοποιήσετε στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Ξέρετε, τόσα για την αγορά αυτού του πράγματος, τόσα για την πληρωμή εκείνου του λογαριασμού, τόσα για το άλλο έξοδο κλπ. Ας υποθέσουμε επίσης ότι σημειώνετε απλώς το ποσό, την αιτιολογία και την προβλεπόμενη ημερομηνία εκταμίευσης και ότι πραγματοποιείτε αυτά τα έξοδα στις προγραμματισμένες ημερομηνίες. Χωρίς ποτέ να εξετάσετε αν πράγματι είναι απαραίτητα, αν θα μπορούσατε να ξοδέψετε λιγότερα χρήματα αγοράζοντας κάτι διαφορετικό ή να αναβάλλετε την αγορά, αν σε περίπτωση που έχετε ανησυχίες για τα οικονομικά σας θα μπορούσατε να ματαιώσετε το έξοδο, αν κάποια δαπάνη είναι σημαντικότερη από κάποια άλλη, αν τέλος πάντων θα μπορούσατε να βρεθείτε στο τέλος αδέκαρος - χωρίς μάλιστα να έχετε καν πραγματοποιήσει όλες τις δαπάνες που είχατε προγραμματίσει. Θα το αποκαλούσατε αυτό οικονομική διαχείριση;

Λοιπόν, άλλο τόσο είναι διαχείριση του χρόνου το να περνάει κανείς απλώς τα ραντεβού, τις υποχρεώσεις και τις υπενθυμίσεις του στο κινητό του τηλέφωνο ή στον υπολογιστή του, δεσμεύοντας και δαπανώντας το χρόνο του βάσει ενός προγράμματος που στην ουσία καθορίζεται από άλλους. Για να το θέσουμε διαφορετικά, και για όσους είναι άνδρες και έχουν κάνει τη στρατιωτική τους θητεία, θα λέγατε ότι ο επιλοχίας που όριζε τα άτομα για αγγαρεία με μοναδικό κριτήριο την περιτροπή - και τη συμπάθεια ή αντιπάθεια για ορισμένους - έκανε "διαχείριση ανθρώπινων πόρων";

Καλά, εσύ αγκαλιά με το Outlook κοιμάσαι;

Βέβαια υπάρχουν και εκείνοι που λένε, "Εγώ χρησιμοποιώ το Outlook για τη διαχείριση του χρόνου μου". Αυτούς δεν θα μπορούσαμε παρά να τους ρωτήσουμε, "Καλά, εσύ αγκαλιά με το Outlook κοιμάσαι και ξυπνάς; Ή είσαι τόσο πλούσιος και επιτυχημένος που έχεις την πολυτέλεια να ασχολείσαι με τη διαχείριση του χρόνου σου μόνο όταν βρίσκεσαι μπροστά στον υπολογιστή σου;"

Βλέπετε, για κάποιους από εμάς, η διαχείριση του χρόνου είναι κάτι που γίνεται διαρκώς και ανά πάσα στιγμή - τη στιγμή που βρισκόμαστε στο δρόμο ή συζητάμε με κάποιον πελάτη, την ώρα που περιμένουμε στον προθάλαμο του οδοντίατρου ή στην αίθουσα αναχωρήσεων του αεροδρομίου, τη στιγμή που ετοιμαζόμαστε να πάμε για ύπνο και η σύζυγός μας ξαφνικά θυμάται να μας ρωτήσει αν μπορούμε τη μεθεπόμενη ημέρα να πάμε στο σχολείο για να πάρουμε τους βαθμούς του παιδιού.

Η ουσία της διαχείρισης του χρόνου

Αν λοιπόν αναρωτιέστε γιατί εξακολουθείτε να αντιμετωπίζετε προβλήματα στη διαχείριση του χρόνου - είτε προσπαθείτε να το κάνετε με κάποια ηλεκτρονική μικροσυσκευή είτε χρησιμοποιείτε ένα πραγματικό σύστημα προγραμματισμού - θυμηθείτε ότι η διαχείριση του χρόνου αφορά περισσότερο στον τρόπο που αξιολογούμε και αποφασίζουμε πώς θα ξοδέψουμε το χρόνο μας και πολύ λιγότερο στο να θυμούμαστε απλώς αυτά που έχουμε να κάνουμε.

Ελέγξτε τη διάθεσή σας!

Η κακή διάθεση υπονομεύει την παρακίνησή μας και μας εμποδίζει να επιτύχουμε τους επαγγελματικούς και προσωπικούς μας στόχους. Μας κάνει επιρρεπείς σε αρνητική σκέψη και προκαλεί αναστάτωση, συχνά επειδή προκαλούμε κακή διάθεση και στους άλλους.

Η κακή διάθεση εκδηλώνεται σαν ευερεθιστότητα, μελαγχολία, δυσθυμία ή νωθρότητα. Αντιθέτως, όταν έχουμε καλή διάθεση, ακόμη και μια βαρετή εργασία μπορεί να γίνει ευχάριστη. Η διάθεσή μας είναι εντελώς κάτω από το δικό μας έλεγχο, ενώ η κακή διάθεση είναι πολυτέλεια.

Μπορούμε να βελτιώσουμε τη διάθεσή μας με τους ακόλουθους τρόπους:

- Μέσα από θετική σκέψη, λέγοντας στον εαυτό μας "Αισθάνομαι καλά" ή "Θα εργαστώ πιο γρήγορα". Αυτό πράγματι βοηθάει.

- Αντιμετωπίζοντας κάθε στοιχείο της απόδοσής μας ξεχωριστά. Όταν κάνουμε ένα λάθος, επανεστιάζουμε και συγκεντρωνόμαστε στο επόμενο ξεχωριστό στοιχείο. Αντιμετωπίζοντας έτσι την εργασία μας, διασφαλίζουμε ότι μια λάθος κίνηση ή μια αστοχία δεν θα επηρεάσει τις επόμενες κινήσεις μας.

- Χρησιμοποιώντας δημιουργικά τη φαντασία μας - για παράδειγμα, με το να φέρουμε στο νου μας μια ευχάριστη εικόνα ή μια στιγμή κατά την οποία αποδίδαμε άριστα και αισθανόμασταν καλά.

- Επανεξετάζοντας τους στόχους μας για να παρακινήσουμε και πάλι τον εαυτό μας.

- Χαμογελώντας! Όταν κάποιος υποχρεώνει τον εαυτό του να χαμογελάσει για μερικά δευτερόλεπτα, συνήθως βλέπει ότι αυτό διώχνει την κακή του διάθεση. Δοκιμάστε το και θα δείτε ότι αποδίδει!

Ποιος χρειάζεται τη διαχείριση του χρόνου;

Έχουν ήδη περάσει τρεις και πλέον δεκαετίες από τότε που η διαχείριση του χρόνου ήλθε στο προσκήνιο σαν ζωτικός τομέας δεξιοτήτων για κάθε πολυάσχολο στέλεχος ή επαγγελματία.

Η Διαχείριση του Χρόνου, όπως την αντιλαμβάνονταν τότε, αφορούσε αποκλειστικά στην αποφυγή διακοπών, στην καταγραφή πλήθους σημειώσεων και στον εξαντλητικό προγραμματισμό του εργάσιμου (ενίοτε και του μη εργάσιμου) χρόνου.

Η αντίληψη αυτή θα μπορούσε σήμερα να θεωρηθεί σαν "κήρυγμα" των καλά οργανωμένων προς τους ανοργάνωτους - μια προσπάθεια να αναχθεί σε τέχνη η ενασχόληση με τις λεπτομέρειες. Πόση εφαρμογή όμως είχε τελικά αυτή η θεωρία στις καθημερινές πρακτικές του μάνατζμεντ;

Ευτυχώς η Διαχείριση του Χρόνου έχει εξελιχθεί. Ασφαλώς, και σήμερα αναγνωρίζεται η σημασία της καλής οργάνωσης, όμως η έμφαση έχει μετατοπιστεί στη μέτρηση των αποτελεσμάτων.

Η Διαχείριση του Χρόνου αποτελεί πλέον γενικό όρο ενός συνόλου τεχνικών διοίκησης και οργάνωσης. Αυτό, όμως, στο οποίο συνοψίζεται είναι η ικανότητα εφαρμογής ορισμένων αναγνωρισμένων μεθόδων μαζί με την παραδοχή ότι όλοι όσοι διευθύνουν ανθρώπους ή εργασίες χρειάζονται γενικές ικανότητες ανάθεσης καθηκόντων, διεύθυνσης συσκέψεων, αντιμετώπισης διακοπών, καθορισμού προτεραιοτήτων, αποφυγής αναβολών, διαχείρισης έργων, ανάλυσης καθηκόντων και καθορισμού στόχων.

Στην ουσία, η διαχείριση του χρόνου δεν είναι παρά η διαχείριση του ίδιου μας του εαυτού - η γνώση του προσωπικού μας ύφους εργασίας και η αξιοποίησή του για την επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος.

Στη δεκαετία του 1980, η διαχείριση του χρόνου παρουσιάστηκε επίσης σαν εύκολος δρόμος προς την εξασφάλιση τεράστιου πλούτου και προσωπικής καταξίωσης. Φυσικά, όταν αυτά τα οφέλη δεν υλοποιούνταν, το άτομο αισθανόταν απογοητευμένο.

Σήμερα, όμως, η διαχείριση του χρόνου - ή του εαυτού μας - θεωρείται σύνολο στοιχειωδών δεξιοτήτων διοίκησης. Αφορά περισσότερο στον τρόπο για να γίνουμε "λίγο πιο αποτελεσματικοί" σε ένα περιβάλλον όπου είναι ζωτικό να αναπτύσσουμε τον εαυτό μας και τις ικανότητές μας για να παραμείνουμε μπροστά από τον ανταγωνισμό.

Σεμινάρια από την PANOPTRON

Η PANOPTRON προσφέρει μια σειρά επιτυχημένων ενδοεπιχειρησιακών σεμιναρίων που εστιάζονται στην ορθή διαχείριση του χρόνου και στην αύξηση της αποτελεσματικότητας μέσα από την εφαρμογή καθημερινών απλών τεχνικών προγραμματισμού.

Για περισσότερες πληροφορίες, τηλεφωνήστε μας στο 210 9314054 ή στείλτε μας e-mail στη διεύθυνση info@panoptron.gr